Over
Ann

Hallo, ik ben Ann. Naast mijn praktijk als therapeute, ben ik ook zorgleerkracht en socio-emotioneel zorgondersteuner op een basisschool. Ik ben getrouwd met een handige en creatieve duizendpoot en ben trotse mama van 2 prachtige zonen, Robbe en Kobe.

Mijn reis naar zelfbewustzijn begon al in mijn kindertijd, toen ik afscheid moest nemen van mijn grootouders. De thema's afscheid nemen en sterven hebben toen een blijvende indruk op me gemaakt. Ik las veel boeken over deze onderwerpen en volgde als jongvolwassene workshops over relaties, zelfcoaching, stervensbegeleiding, een inleiding in NLP en vele andere.

Het fascineerde me hoe ik spiritualiteit verweven kon beleven in dagdagelijkse momenten, iets wat me tot op de dag van vandaag blijft boeien.

Na de middelbare school twijfelde ik tussen psychologie en onderwijs. Uiteindelijk won mijn passie voor kinderen en koos ik voor een carrière in het onderwijs. Ik werkte jarenlang met veel enthousiasme als leerkracht en later als zorgleerkracht, tot het moment dat mijn leven in één ruk stilstond.

Onze oudste zoon overleed tijdens een verkeersongeluk en ons kaartenhuis stortte in elkaar.

De liefdevolle omgeving, het luisterend oor, steeds opnieuw, de warmte en oprechte betrokkenheid van mensen hielpen me om de kracht te vinden dit verlies te dragen.

"Tijd werkt verzachtend, maar het is de liefde die helend is."

Ik ben ontzettend trots op onze twee zonen, die tot op heden, elk vanuit een andere insteek, een spiegel zijn voor mij. Ook Robbe, die niet meer fysiek aanwezig is, heeft me zoveel meegegeven waar ik verder op kan bouwen.

Het leven heeft me meermaals geconfronteerd met afscheid, van mensen én dieren die ik heel graag zie. Naast het heengaan van onze schat Robbe moest ik ook afscheid nemen van mijn lieve papa, enkele goede vrienden en vriendinnen, mijn toffe schoonzus en onze twee lieve honden, eveneens bisjous. Deze intense ervaringen hebben me gedwongen om te leren omgaan met heftige, diepe gevoelens en emoties.

Na zijn heengaan, want er is wel degelijk een leven vóór en een leven ná een groot trauma, voelde ik dat mijn passie voor de psyche van de mens me de daadkracht gaf om opnieuw te gaan studeren.

Mijn leven werd een zoektocht naar mijn eigen kracht. Onderweg ontdekte ik hoe onze gedachten ons soms kunnen beperken of doen twijfelen aan wie we werkelijk zijn. Vaak dragen we overtuigingen, angsten en oude verhalen met ons mee zonder ons daar bewust van te zijn.

Stap voor stap leerde ik meer ruimte creëren voor wat er onder die ruis aanwezig is. Ik geloof dat bewustwording ons dichter kan brengen bij wie we in wezen zijn. Niet omdat we iemand anders moeten worden, maar omdat we stilaan loskomen van wat ons belemmert om ons authentieke zelf te leven.

Gaandeweg ontdekte ik ook hoe belangrijk het is om een evenwicht te vinden tussen hoofd en hart, tussen denken en voelen. In een wereld die vaak veel van ons hoofd vraagt, verliezen we soms het contact met wat ons lichaam ons probeert te vertellen. Voor mij werd lichaamsbewustzijn een waardevolle ingang om opnieuw te leren luisteren naar mezelf en om meer aanwezig te zijn in het hier en nu.

Dat proces blijft me tot op vandaag boeien. Het is geen eindbestemming die bereikt moet worden, maar een voortdurende uitnodiging om met mildheid en nieuwsgierigheid aanwezig te zijn bij jezelf.

Deze levenservaringen zijn mijn grootste leerschool geworden, zowel persoonlijk als professioneel. Ze vormen mijn belangrijkste 'opleiding'.

"We zijn zoveel meer dan de rollen die we in ons leven spelen."

Er is zoveel liefde om te delen. Door stil te staan bij wat écht belangrijk is, ontdekte ik hoe waardevol het is om mensen te mogen begeleiden in momenten waarop het leven pijn doet, verwart of uit evenwicht brengt. Dat kan gaan over verlies en rouw, maar even goed over zoeken, groeien, vastlopen of opnieuw verbinding maken met jezelf.

Elke mens, elk kind, verlangt naar liefdevolle aandacht en naar gezien worden in zijn of haar potentieel. Mijn prioriteit is steeds een gevoel van veiligheid creëren, zowel voor kinderen, jongeren als volwassenen.

Ook na een intakegesprek geef ik cliënten altijd de ruimte om te voelen of er een klik is. Pas wanneer die verbinding er is, kan er een opening ontstaan om samen een stap vooruit te zetten.

Ik wil graag een kompas zijn voor kinderen, jongeren en volwassenen die hun weg zoeken.